ΜΙΧΑΛΗΣ ΝΟΥΡΝΟΓΛΟΥ Ο ΝΕΟΣ ΚΑΙ ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ CHEF ΤΟΥ ABOVO

Τολμά να ρωτήσει τι δεν αρέσει στο φαγητό του!!!

Aυτό το παιδί έχει μέλλον! Με αυτή τη φράση συνόψισα την εμπειρία του δείπνου «δια χειρός» Μιχάλη Νουρλόγλου στο εστιατόριο abovo στο Κεφαλάρι της Κηφισιάς. Ένα εστιατόριο κάπως κρυμμένο και σε όροφο, που για να κατατάσσεται από τον κόσμο στα πιο ενδιαφέροντα εστιατόρια της Αθήνας, σημαίνει πως υπάρχει σοβαρός λόγος να το ψάξεις. Χώρος λιτός και πολύ ατμοσφαιρικός, χαμηλός φωτισμός -δεν αγαπώ τον φωτισμό χειρουργείου όταν τρώω- και μεγάλες τζαμαρίες με θέα τα ψηλά δέντρα και την κίνηση στον γνωστό δρόμο του Κεφαλλαρίου.

Γράφει:
Η ΠΟΠΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ
Φωτογραφίες:
ΜΥΡΣΙΝΗ ΛΑΜΠΡΑΚΗ

Τα τραπέζια αραιά τοποθετημένα, ένδειξη σεβασμού για τον πελάτη, που σε πολλά εστιατόρια αναγκάζεται να φάει ακούγοντας την ανάσα του διπλανού. Χώρος κοντά στην είσοδο για να καπνίσεις που θυμίζει φουαγιέ θεάτρου, ώστε να μην νιώθεις αφορισμένος για το αμάρτημα σου και μια αίσθηση «εδώ θα περάσω καλά».

abovo 02
Ο Μιχάλης Νουρλόγλου, ο chef του Abovo, βραβευμένος πρόσφατα με Χρυσό Σκούφο – και δίκαια - μέχρι τα 25 του είχε ήδη περάσει από την Σπονδή και το Πιλ Πουλ αλλά και από το διαφορετικής φιλοσοφίας Μπαντονεόν και το Nabucco, έμελλε ως chef στο ολοκαίνουργιο πια Αbovo, δηλαδή σε ένα εστιατόριο χωρίς παρελθόν, να γράψει το μέλλον του.
Το «καλωσόρισμα» του chef (amuse bouche), λιλιπούτεια φεγιετέ με συκωτάκια πουλιών και τα εντυπωσιακά «αυγά» με εικονικό κρόκο, ντομάτα και σαφράν. Στα πρώτα πιάτα το σωτέ φουαγκρά με σέσκουλα, κεράσι και τζίντζερ. Η γεύση ξυδιού στα σέσκουλα που πάνω τους ακουμπούσε το φουαγκρά, με ξένισε. Είναι ένα έδεσμα που το θέλω πιο παραδοσιακά σερβιρισμένο για να κρατάει αυτούσια την γεύση του, αλλά αποζημιώθηκα με την γευστικότατη σφαίρα της τερίν με τα φετάκια μπριός. Στα γλυκάδια αρνιού έδεσε πολύ καλά η βελούδινη κρέμα πατάτας και η σως από βασιλομανίταρα, αν και βρήκα κάπως φλύαρο το «κάπνισμα». Πολύ ισορροπημένο πιάτο, σχεδόν αέρινο, οι καραβίδες με το φινόκιο και το μανταρίνι , ίσως το πιο ισορροπημένο από τα πρώτα. Το ριζότο με τα ορτύκια και το αχλάδι δεν με ενθουσίασε στην εκτέλεση του, βρήκα όμως τον συνδυασμό των υλικών και των γεύσεων επιτυχημένο.

abovo 05
Όταν ήρθαν τα κυρίως ξεκίνησε να ξεδιπλώνεται η τεχνική και το ταλέντο του Νουρλόγλου. Για ουρανίσκους που αγαπούν τις προκλήσεις ο άψογα ψημένος βοδινός λαιμός angus με πατατοσαλάτα, ψητά πράσσα και σάλτσα πράσινου πιπεριού, ε-ξαι-ρε-τι-κό το σιγοψημένο αρνί, ισορροπούσαν απόλυτα την ρουστίκ γεύση του κρέατος οι σφαίρες αρωματικού γιαουρτιού. Βρήκα λίγο υπερβολική την ποσότητα του πουρέ μελιτζάνας γιατί αν μπείτε στον πειρασμό να την φάτε όλη θα χάσετε το μεγαλείο της γεύσης του κρέατος. Τέλεια ψημένη η πάπια με τον πουρέ κολοκύθας και το κονφί πάπιας, η φρεσκάδα του yuzu και το πιπέρι σετσουάν στην σαλτσούλα την ακολουθούσαν σεμνά,χωρίς να την σκεπάζουν. Αδιάφορο το χοιρινό γάλακτος, η σιγοψημένη πανσέτα όμως που του έκανε παρέα στο πιάτο ζουμερή, και με την παρουσία της σάλτσας πράσινου μήλου και του πουρέ ρεβιθιού, ίσως και να έκαναν από μόνα τους ένα πολύ καλό πιάτο.

abovo 04
Μπορείς μετά από ένα καλό δείπνο να αρνηθείς τα γλυκά; Φυσικά και όχι. Το «know us better» γλυκό, αυτό δηλαδή που σε φέρνει πιο κοντά με τον σεφ-δημιουργό, είναι μια παραλλαγή του παλιομοδίτικου banana split. Έρχεται στο τραπέζι σου με τα υλικά του και το «στρώνει» μπροστά σου..κρέμες, σάλτσες, μαρέγκες, ατμίζοντα παρφαί... Μετά ήρθε ένας baba, μα τι μπαμπάς...με ρούμι φυσικά και κλεισμένος μέσα σε βαζάκι για να μην στον βουτήξουν...γεύτηκα το γλυκό με κλειστά μάτια, μην το μοιραστείτε ποτέ και με κανέναν.... αναγνώρισα την επάρκεια και την γνώση του σεφ στην patisserie δοκιμάζοντας έναν κύλινδρο κρέμας σοκολάτας έτοιμο να ρολάρει πάνω στην σάλτσα αλμυρής καραμέλας και να τον χάσω. Εξαιρετική επίσης η μπάρα από σοκολάτα γάλακτος, τζιαντούγια και παγωτό καφέ αράμπικα.

abovo 03
Ο Μιχάλης Νουρλόγλου λοιπόν έχει μέλλον. Όχι γιατί είδα την τελειότητα στα πιάτα του, σχεδόν πάντα στα πιάτα ακόμα και του καλλίτερου σεφ θα βρεις κάποιες ανισορροπίες, θα γευτείς υπερβολές, θα εντοπίσεις ατοπήματα, αλλά γιατί η ερώτηση που μας έκανε μόλις τελειώσαμε το φαγητό ήταν : «Τι δεν σας άρεσε; Πείτε μου τα άσχημα, όχι τα καλά». Είναι πολύ νέος και πολύ ταλαντούχος. Ένας σεφ ωριμάζει επαγγελματικά μέσα από τις εμπειρίες κι εκείνος γνωρίζει πολύ καλά πως όταν βρει την δική του ταυτότητα, τον δικό του χαρακτήρα στα πιάτα του, πεδίο δόξης λαμπρό τον περιμένει.
Το abovo μου άρεσε. Και θα ξαναπάω. Όχι μόνον γι΄αυτά που σας περιέγραψα μέχρι τώρα, αλλά και για το άψογο, ανεπιτήδευτο σέρβις,την ευγενική και ζεστή υποδοχή και το ωραίο μπαρ του. Και γιατί δεν κραυγάζει "εδώ είναι Βόρεια Προάστεια". Αυτό.

 

Abovo | Κολοκοτρώνη 37, Κηφισιά, 145 62 | 210 8015324-5 | Website | FacebookΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.  

Δευτέρα – Σάββατο 20:00 – 00:30, Κυριακή Κλειστά | 40€ / άτομο

 
newsl face